@irenenieuws

Posted: September 15, 2017 in Profiles

Microbe-terminator uit het pittoreske Dordrecht. Hotsteknotst op een onnavolgbare wijze door het dagelijkse leven. Hult zich ‘s morgens steevast onder donderend Twitter-applaus in haar kleding en heeft daarbij schapenpoep aan commentaar. Is brildragend, rookt niet, heeft een ava-crisis, trapt een bakfiets voort die geen bakkersfiets genoemd mag worden maar wel een bak aan de voorkant heeft. Resideert in een huis met paalrotverdenking en grossiert in zonen. Koopt op zaterdagochtend 22 flessen bronwater, 13 trossen bananen, 25 broden, 6 potten pindakaas, een vis en een MilkyWay. zsbfgLWZ_400x400Irene is een vrouw van veel woorden. Trapt op tenen en harten maar heeft een diepgewortelde liefde voor kattenbeesten. Kan grammaticaal uit de band springen maar doet dit op verzoek beter niet. Gaat verbindingen met maritiem gerelateerde manspersonen aan maar doet dit (op verzoek) beter niet. Verwerkt gevoelens in oneliners en barokke lettergrepen waarbij steevast een ieder die zich aangeroepen kán voelen dit dan ook doet. Mag onder geen enkel beding ‘trutje, kutje of meutje’ genoemd worden ivm een blockreflex. Heeft het hart van een postduif en trotseert brute windhozen om met een gracieuze zucht op de klep terug te keren, hierbij immer een grote vergevensgezindheid tonend. Heeft een gevoel voor humor van het soort wat een scheepsromp scheurt. Knokt, beukt, duwt en sleurt zich door het ouderschap op een wijze die ondergetekende nimmer eerder waarnam. Zit door een vreemde fetisj altijd alleen in de bioscoop, had ooit een beugeltje en claimt de langst levende fan van Depeche Mode te zijn (iets wat bij navraag wonderlijk genoeg klopt)

Is redelijk uniek, trouw en liefdevol te noemen en tevens een aanwinst voor uw volgerslijst.

 

Tot zover,

 

VP

Advertisements

De mevrouw met het vette haar

Posted: March 14, 2015 in Gruis

img-161214-369_onlineBildHo, stop! Het gaat niet goed in Nederland, luitjes. Kwade krachten proberen onze politieke partijen te beschadigen en al het harde werk van Rutte II te verwoesten. Het staat in de krant. Edith Schippers is in dit geval de klokkenluider en dat wil wat zeggen. Edith is doorgaans van het zwijgen en slechts iets naar het boerenlullen-plakplaatjesvolk lekken wanneer dit ten gunste van het hak en sloopbeleid van dit kabinet gaat, thans heeft Edith een superkwaadaardig gezwel ontdekt. Een alles ondermijnend complot vol onderwereldfiguren, advocaten en uberboze ambtenaren. Althans, volgens Edith. Edith stelt dat het geen toeval is dat er een stukje ranzigheid uit de oude toga van speknek Teeven is gevallen. Ze vreest dat de VVD doelwit is van loepzuivere rancune. Op zich klinkt het plausibel want wie wil deze schaamteloze bende opportunisten nu geen loer draaien, maar ik vraag me toch af waarom Edith deze bewoordingen zo nadrukkelijk gebruikt. Weet Edith meer dan ze nu ventileert? Is dit een schot voor de boeg om de andere politieke partijen er op te wijzen dat men bij de VVD niet voor een kleintje vervaart is? Zo van: Mark en ik trappen ons erdoor, al hebben jullie keihard bewijs dat ik mijn haar maar 1 keer per week was? Nee, het moet een soort van signaal zijn, als u het mij vraagt. Een signaal van Edith. Edith Schippers, de minister die heel sluw uw zorgpolis onder de achterdeur door heeft weten te slopen, de minister die het liefst ziet dat u uw blinde darm er zelf met een breinaald uit bibbert ipv een beroep te doen op de zorg. Die Edith dus, nou, die zegt dus volgens mij dat wij met zijn allen aan de ratten zijn overgeleverd wanneer u weigert VVD te stemmen. Dat er geen leven meer in Nederland mogelijk is zonder Mark en Edith, dat donkere schaduwen van boze ambtenaren en schimmige advocaten in onze straten zullen verschijnen en duistere krachten uit de onderwereld u van uw met moeite verkregen energielabel zullen beroven. Allemaal verkrampt populisme, bangmakerij en misschien ook nog wel angst voor wat komen gaat. Ik geloof niet meer in Edith. En ook niet meer in Mark.

 

VP.

Groundhog Day

Posted: March 13, 2015 in Gruis

Untitled 1Matthijs van Nieuwkerk is een lul. Bam, vangen. En nu niet zevenzeiken dat dit slechts een persoonlijke mening is. Sterker, wás het dat maar. Zijn steevast bloedirritante aankondiging van dat kunstmatig in leven gehouden NPO-lijk DWDD is al goed om slechts bij het horen ervan de rest van de avond een steen in vele magen te bezorgen. Zijn ‘kijk mij eens populair zijn maar toch niet té want ik pak tenslotte zes ton per jaar’ houding roept een vreemd soort primitieve drang tot geweld op. Is echter zijn immer uitstralende neerbuigendheid al een reden om met een katachtige sprong de afstandsbediening binnen handbereik te krijgen, zijn gasten doen niet voor hem onder. In een soort Groundhog Day-achtige tragedie zien we avond aan avond dezelfde irritante gezichten exact dezelfde zinnen zeggen. En dit alles zonder ook maar enige vorm van schaamte. Zit afgelikt fopauteur Jan Mulder er niet te onaneren dat hij vroeger altijd de meest fabelachtige steekballetjes gaf wanneer de trein met forenzen langs het trainingscomplex reed, komt misthoorn Prem wel even voor de 43ste keer vertellen dat hij in Rotterdam een blikje cola op zijn muil kreeg van een Marokkaan. Gelukkig heeft Matthijs altijd primeurs mwb zijn muzikale intermezzo’s. Superlatieven schieten de spuug spetterende woord-mitrailleur te kort wanneer hij zijn ruwe diamantjes dronken van euforie aan het publiek voorschotelt. Het kán nooit mooier, dit is de ábsolute top qua muzikale belofte, om vervolgens de avond er op exact hetzelfde loflied mbt een ander Koninginnedagbandje af te steken. Het is allemaal zo meer van hetzelfde, zo grijs gedraaid. Toch heeft hij een vast kijkerspubliek. Jazeker, een bepaalde groep mensen ploft avond aan avond afgemat op de bank om Matthijs en zijn blabla-fanfare in kopievorm voorbij te zien trekken. Het heet vermaak te zijn. En misschien is het dat ook wel. Maar niet voor mij. Geef mij de Onedin Line maar. Of Swiebertje. Of Maya de bij.

 

VP.

Storm

Posted: March 10, 2015 in Gruis

Untitled 1Na een val heeft mijn dementerende moeder van 87 haar heup gebroken. Samen met mijn vader (85) hebben ze vanaf 10 uur ‘s avonds tot 1 uur ‘s nachts in de gang op de grond gezeten. Mijn vader besloot namelijk de huisartsenpost te bellen ipv het noodnummer 112. Wellicht in de hoop verkerend dat de dienstdoende arts dit op kon lossen ipv afgevoerd te worden naar een ziekenhuis. Tevergeefs uiteraard , want ze is inmiddels geopereerd en ligt zwaar aangedaan in een vreemd bed, in een voor haar compleet vreemde wereld met vreemde mensen om haar heen. Ze is intens verdrietig. Snapt er niets van. Roept om mijn vader en haar kinderen en wordt ‘s nachts met een opiaat gedrogeerd ten einde te voorkomen dat andere patiënten niet slapen. Gisteren zat ik samen met mijn vader bij haar bed. Haar mond zag er droog en schraal uit, haar ogen angstig en vol vragen. Toen mijn vader haar hand pakte en haar wat gerust probeerde te stellen leek ze iets te willen zeggen. Ze boog haar hoofd naar mijn vader toe en fluisterde: ” Dikkie was mijn jongetje, maar toen hij in zijn kist lag had hij een baard en een snor” Hierbij verwees ze naar mijn oudste broer die 4 jaar geleden plotseling kwam te overlijden. Mijn vader zijn schouders zakten weg en hij draaide snikkend zijn hoofd om. Ondanks haar dementie, angst en totale verwardheid besloot ze dit met mijn vader te delen. Ze is er dus nog, dacht ik. Achter die blik vol onbegrip en angst zit een moeder die nog steeds veel verdriet heeft om haar zoon. Dementerend, maar immer in staat om te rouwen.

Dit zette het geheel voor mij plots in een ander daglicht. De laatste tijd luisterde ik niet veel meer naar haar. Ze brabbelde er in herhaling lustig op los en ik las de krant. Maar juist die ene zin van gisterenavond deed me beseffen dat het stormt in haar hoofd. Een storm vol herinneringen die voor haar net zo levendig zijn als een lentedag voor u en mij. Ik ben geen arts. Ik heb geen inzicht in materie omtrent dementie. Maar ik ben wel haar zoon. Ik ken haar al mijn hele leven en zelden toonde ze emotie. Vaak onze aandacht negerend kon ze koud en afstandelijk overkomen. Het zij zo. Gisteren werd ik er van doordrongen dat een moeder altijd een moeder blijft. Kennelijk kan één zin dat dus met je doen.

Door het bovenstaande loopt eigenlijk nog een verhaal verweven. Een verhaal over PGB’s, extra- en intramurale zorg, zorgmomenten, verwijzingen en afwijzingen etc. etc. Het verhaal over zorg in Nederland anno 2015 en de tenenkrommende ellende die nieuwe wetgeving voor ouderen én familie met zich mee brengt. Dat verhaal dus. Ik ga er niet over in details treden want het brengt ons als familie niets meer. Het moet verteld worden, maar mijn energie richt zich nog slechts op mijn moeder.

Ze is er namelijk nog, weet u. Daar ergens in die storm.

 

Gr. VP.

 

 

Shirley uit Fijnaart

Posted: March 5, 2015 in Gruis

ff lekker pangangen

Vandaag viel me een bericht in het AD op. Het betrof een verslag over Frans Bauer. Frans, onze immer vrolijk smartlappende knuffelkamper kreunde dat zijn favoriete Chinese restaurant in Fijnaart genaamd ‘de Chinese lange muur’ er mee is gestopt. Paniek in woonwagen Bauer. Dat moeten we dus niet hebben. Onze Frans was namelijk gewend om op zondagmiddag na een uurtje zijn keel te hebben geschraapt steevast de telefoon te grijpen om zijn vriendin Shirley (de Chinese eigenaresse ) een code toe te galmen. Niet zomaar wat nummers, nee, een uiterst geraffineerde combinatie van cijfers die er toe moest leiden dat Frans met gezwinde spoed zijn dampende pleurineenbak kon gaan opeisen. Het luisterde allemaal zó nauw. Het was een precair procesje, een bijna met militaire precisie af te werken actie. Shirley wist precies wat Frans bedoelde: een giga-emmer Fou Yong Hai en een Chinese plastic warmhoudkoffer vol Babi Pangang. Dit alles kon zij uitlezen dmv een gehaaide cijfercode. Dat was elke zondag ouderwets smullen. Frans kan namelijk goed eten, weet u. Thans zit er echter een nieuwe eigenaar in het pand. Yep. Kent Frans niet. Frans kent hem niet. Dat zou dus een loepzuivere Houston kunnen worden. Ik bedoel, wie stapt er nou bij een Chinees naar binnen waar geen Shirley werkt? Maar geen nood want de gerechtnummers zijn hetzelfde gebleven, geeft de nieuwe uitbater snel aan. Ook wil hij deze beroemde man graag een biertje aanbieden terwijl hij op zijn culinaire carbid zit te wachten. Ik acht dit een overduidelijke blijk van goede wil. Dit zou alsnog tot een eind goed al goed-situatie kunnen leiden, mits Frans na 25 jaar de verandering van zijn geliefde spijs kan verdragen én zal moeten aanvaarden dat Chinese mannen geen Shirley heten maar Bruce Lee. Of zo.   Tot zover.   VP.

@drsYell

Posted: February 4, 2014 in Profiles

f7c4603083822656303c3e08db9afffc Bipolaire lieverd met chronisch ontstoken linker hersenkwab icm Asperger-streken. Tiert (letterlijk) welig door uw TL, hierbij dankbaar gebruik makend van de in zijn ogen immer dreigende blitzkrieg der PVV. Werd in 1994 met een volwassen voortand in zijn mond te Hoedekenskerke geboren onder de veelzeggende naam Pietje Jansen. Deskundigen stelden destijds vast dat deze voortand met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid door moeder natuur was meegegeven om de op latere leeftijd plots manifesterende Prefab-plaat voor zijn harses weg te hakken. Afgaande op zijn huidige status op Twitter is dit echter helaas (nog) niet gelukt. Pietje is in staat om binnen de grenzen van het toelaatbare hele volksstammen tegen elkaar ten strijde te laten trekken, dit uiteraard bij bevraging steevast ontkennend. Heeft een niet aanvals-verdrag met Jan Bennink gesloten om te voorkomen dat hij anders té ver van de reële wereld af komt te staan. Is on non-speaking terms met Willem de Poes. Aanleiding hiervoor is het feit dat deze ooit heeft getwitterd dat Pietje zijn ballon lek geprikt moest worden. Zit doodleuk een uur uw TL te vervuilen met aantijgingen van obscure aard om vervolgens een liedje van John Denver te posten. Charmant als hij is, tracht hij vaak het ijzer te smeden wanneer het heet is door op zo’n moment plotsklaps met al zijn opponenten vrede te willen sluiten, om ze vervolgens een dag later te blocken.

Piet claimde stellig in 2007 te Vrouwenpolder een yeti te hebben gezien. Pas nadat een team van Amerikaanse onderzoekers hem er van kon overtuigen dat het hier een van de waslijn weggewaaide nachtpon van een plaatselijke varkensboerin betrof trok Piet zijn verklaring (onder protest) in. Niet veel later trof politie Zeeland Piet in het holst van de nacht aan terwijl hij op het erf van de desbetreffende boerderij trachtte een soortgelijke nachtpon van de boerin aan te trekken.

Al met al kun je best lachen met drsYell. Hij is feitelijk voor Twitter wat Piet Bambergen voor de Mounties was, Jannes vd Wal voor het Nederlandse dammen en Hilbert vd Duim voor het schaatsen.

Volg hem. Of niet.

Groet,

VP.

@mirandablanket

Posted: January 9, 2014 in Profiles

Noemde zich in een vroeger Twitterleven Bieranda, als bijna vanzelfsprekend gelinkt aan de grote hoeveelheden pils die dit kind naar binnen wist te werken. Werd in de plaatselijke kroeg ook wel ‘de Heineken-reiger’ genoemd, dit associërende met haar ietwat benige gestalte icm het inslikken van bier. Doet rare dingen. Neemt hier ook met een zeker fanatisme foto’s van. Staat met een gele string over een zwarte legging getrokken op tafels en kasten, draagt compleet foute pruiken en ligt doodleuk en plein public in een dergelijke outfit langs singels en sloten te maffen, steevast omringd door geledigde halve liters Schultenbräu. Kent geen schaamte, heeft overal schijt aan en laat dizuQGaaJpt weten. Is nadrukkelijk aanwezig. Weet slonzig en bot taalgebruik om te kneden tot semi-intelligente teksten waarvan je na afloop feitelijk niets anders kunt zeggen dan: ‘ach, die meid.’ Heeft een zekere kretologie ontwikkeld die haar volgers eigenlijk best vaak in totale verbijstering achterlaat. Geeft regelmatig aan op haar ‘blote reet’ gekust te willen worden. Bukt veel (het liefst naakt), vloekt en heeft naar eigen zeggen dezelfde fetisj als Anouk: (the wigger), het 23 cm-complex. Is thans voornemens om schrijfster te worden. Heeft hier al vele uren in gestoken en wil rap beloond worden. Weet lezers te boeien met haar doldrieste grammatica als wel onbeholpen manier om haar verhalen een clou te geven. Stapte enkele jaren geleden het blogbal binnen met een fluoriserende voorbinddildo om. Dit ontpopte zich in een daverend succes en leidde er zelfs toe dat Jan Mulder met deze getapte meid op de foto ging. Hilariteit alom, totdat na 14 liter bier pseudoniem Bieranda haar entree maakte. Miranda schrijft smakelijk over de dagelijkse dingen des levens. Soms maakt ze een uitstapje naar oorlogsgebieden, echter toen ze er op werd gewezen dat een Kalashnikov geen chocoladereep is die aan hongerende kindertjes kan worden uitgedeeld heeft ze haar literaire ambitie bijgesteld. Is in bezit van een grote dosis reflecterend vermogen cq zelfspot. Heeft het soort humor waar menig mannelijke tweet jaloers op kan zijn en is buitengewoon goed in staat deze vermakelijke dingen in letters om te zetten.

Volg, koester en benijd haar.

Mvg. vP.

Natwitteren

Posted: January 31, 2013 in Gruis

tumblr_l3f8f6A9K11qankvno1_500Hallo luitjes. In mijn ongekende drang naar waarheden alswel halve waarheden stuitte ik gisteren op een opvallende tweet met link.
Deze tweep uitte de mogelijkheid dat er op Twitter wel degelijk aan deze voorwaarden voldaan kan worden. Ik bedacht mezelf het volgende: WTF moet IK daar dan nog doen? Ja jelui, uw dartele verslaggever voelde zich compleet verloren. Als door een plas ijskoud straatwater getroffen moest ik erkennen dat wanneer men slechts aan die voorwaarden zou gaan voldoen ik voortaan gedoemd was om met een iPhone wordfeud-gein in elkaar te gaan zitten bibberen. Ik bedoel, het komt echt niet alleen van mij af. In zijn algemeenheid tussen toelaatbaar en ontoelaatbaar laverend poog ik mezelf te zijn. Nochtans durven mensen mij in de DM om een foto van mijn penis te vragen. Ik snap dat niet. Ik zou dat niet eens durven. En ik durf best wel iets.
Ware het niet dat Twitter barst van de stalkers, spamhoeren, bedreigers en werkelozen, thans krijg ik de indruk dat er een kentering plaats vindt. Mensen beginnen elkaar te begrijpen. Jazeker, u kunt lachen, maar het voltrekt zich wel degelijk. Ik noem tweeps doodleuk ‘drijflijk’ of ‘neukpop’ en de lachsalvo’s zijn niet van de lucht. Er komt meer tolerantie, is mijn bescheiden mening. Is toch heerlijk?
Welnu, even vooropstaand dat er natuurlijk grenzen zijn, kunnen we met zijn allen gaan afspreken dat u mij ook wel eens een gelijksoortig stukje terminologie mag toewerpen. Ik vermeld hier wel bij dat er niet over mijn moeder begonnen mag worden, niet over mijn Kia en zéker niet over mijn penis. Been there, you know. Tevens wil ik niet voor Jan Dijkgraaf of Berend Quest uitgescholden worden. Die mannen lijden namelijk aan het haarfolikel-terugslag-syndroom wat niet alleen een kaal hoofd maar tevens een ernstig vorm van misplaatste arrogantie met zich meebrangt. Uiteraard zijn er uitzonderingen op de regels. Bepaalde vrouwen mogen mij namelijk vrijwel voor alles uitmaken. Types als deze dame alsook het hier aangeduide vrouwspersoon krijgen duidelijk meer vrijheid van meningsuiting dan vrouwen met een steunslip. Ik mag hopen dat dit toch vooral meer dan duidelijk is.

Rest mij verder niets dan u veel succes toe te wensen.

Gr. VP.

Hallo wereld!

Posted: December 9, 2012 in Gruis

231Op donderdag 6 december ging de zon weer voor ons schijnen. Wat zich al haast drie maanden geleden als een ragfijn straaltje hoop had aangediend dmv een röntgen hemelvenster van zwangerschap, heeft zich thans ontpopt tot een tastbaar stukje levensgeluk. In ons midden is Branco komen wonen. Een rottweilerreu van goed acht weken oud en 7.5 kilo zwaar. Vol levenslust en energie gooit deze (tijdelijke) hondenkabouter onze routine in de war. Met ogen als mijnwerkerslampen lopen wij tegen elkaar te vertellen dat onze nachtrust écht wel weer terugkeert. Grijnzend ruimen wij het door ons aangekochte hondenvoer in gereduceerde vorm onder de salontafel op. Vinden wij geen enkel probleem. Nope. Hoewel die kleine 20 bijtwondjes op onze handen de pret iets drukken, gaan wij zingend om 0.500 aan de dag beginnen. Terugbijten is geen optie. Hij is simpelweg te lief. Of wij te sullig.
Onverschrokken dartelt hij rond en is euforische gein zijn motto. Mijn grote teen, toch al redelijk door het leven geteisterd, is zijn favoriete kauwpunt. Keffend valt hij aan en laat zich niet hinderen door mijn licht overslaande stem die ‘foei’ begint te krijsen bij het zien van zoveel aanstormend puppygeweld.
Ik zeg u: het heeft geen zin. Grommend en totaal respectloos zet hij zijn spijkertjes in mijn inmiddels gezwollen teen.
Deze knaap moet getuchtigd worden. Maar hoe? In zijn oogjes kijken werkt verslappend op mijn geest. Ik trek het niet. Alles in die oogjes belooft volledige trouw en vriendschap. Ze kunnen dat namelijk, weet u. Een leven lang trouw zijn, volledige toewijding en onvoorwaardelijke liefde bieden. Ze zijn meedogenloos op dat punt. Ze schakelen je gevoel voor aansturing en overwicht uit en nemen bezit van je. Doen ze al jaren bij mij. Ik ben feitelijk een slachtoffer. Yep. Ik ben een willoos stukje voerverschaffer wat op die bank zit. Branco is hier om de toko over te nemen. Hij gaat de lijnen uitzetten. Althans, dat gaat hij proberen. Op zeker. Maar deze keer ga ik terugvechten tegen dat snoezige terrorisme. Oke, while we speak plast hij even doodleuk over mijn geïrriteerde teen heen, maar de intentie om deze knaap op de rails te houden is er, luitjes.

Whish me luck!

Gr. VanPruikem

De PVDA’erT genaaid.

Posted: October 3, 2012 in Uncategorized

Yoehoe! U stemde PVDA 12 september jongstleden? Newsflash: u bent genaaid. Yups. U zult denken, wel verdómme, alwéér? Yep, alwéér, mijn beste rode kroot. Uw opperhoofd ‘hij die zijn haar verloor maar niet zijn teringstreken’ heeft u namelijk uitgeleverd aan onze blauwe Ivanhoer. Nu kan de PVDA’erT mij in zijn algemeenheid niet vaak genoeg genaaid worden, deze is toch wel héél bruut, luitjes. Tjekt u vooral even de fotoinzet. Staat daar nu “dus géén hogere BTW” ? Volgens uw verslaggever wel. Gillen, toch? Daar waar het plebejervolk nog vóór de verkiezingen riep te krijsen dat ‘hun’ Diederik wel even MP zou worden, begint nu alom het geweeklaag inzake de sliksessies van hun held. Want u moet weten dat de voormalige Greenpeace-Spetznas nog verder gaat in het uitknijpen van zijn roodgeaarde puipissertjes. U denkt: nee toch? Ik zeg: ja toch!
Enfin, lachen geblazen. U mag even met mij mee-visualiseren hoe het gemiddelde peen en uiengezicht van de PVDA’ert eruit ziet nadat het eindelijk begint door te dringen dat men stevig in the butt is gepakt. Ik zeg: pure humor. Diederik my man, play it again!

Groetjes, vP.